Leśny rodak…. Życiorys Stefana Rodaka, ps. „Rola”

Witam serdecznie moi drodzy w kolejnej odsłonie, a zarazem odcinku, który publikuję po dość dłuuuugiej przerwie. Ale od teraz wraca już wszystko do normy. W miarę możliwości będę dodawać nowe wpisy i tematy na „Dumne korzenie”. Pomysłów mi nie brakuje, gorzej z weną, ale i jakoś uda mi się nabyć. Zapraszam więc na kolejne wpisy tutaj oraz na trzech moich pozostałych blogach…..

W dzisiejszym odcinku przedstawię wam niezwykłą osobę, którą odkryłem przez przypadek.

Stefan Rodak, bo o nim będzie tutaj mowa, urodził się 3 lipca 1915 roku w Łąkoci nieopodal Kurowa na Lubelszczyźnie jako jeden z siedmiorga dzieci Wawrzyńca Rodaka, rolnika z Pożarnicy w gminie Kurów oraz jego żony, Katarzyny z Furtaków rodem z Osin pod Żyrzynem.

Jak już wspomniałem był on jednym z ośmiorga dzieci tejże pary, z pośród których był najmłodszy. Miał 3 siostry: Władysławę (ur. 1904), Zofię (ur. 1907, zm. 1943), Stefanię (ur. 1913) oraz trzech braci: Bolesława (ur. 1905), Juliana (ur. 1909) oraz Józefa (ur. 1910, zm. 1911). Wszyscy on, podobnie jak Stefan urodzili się w Łąkoci.

W 1936 roku, mając 20 lat ukończył on Seminarium Nauczycielskie w Lublinie, zaś we wrześniu tego samego roku został powołany do wojska. Uczęszczał do Szkoły Podchorążych w Dęblinie, gdzie uzyskał on stopień kaprala.

Rok po ukończeniu nauki w Seminarium Nauczycielskim podjął studia polonistyczne i pedagogiczne na Katolickim Uniwersytecie Lubelskim, których nie ukończył z powodu wybuchu II wojny światowej. Jeszcze w latach 30 XX wieku został członkiem Centralnego Związku Młodzieży Wiejskiej „Siew”. Tuż po wybuchu wojny, we wrześniu 1939 roku ubiegał się bez powodzenia o przydział do armii.  Miesiąc później wstąpił w szeregi Chłopskiej Organizacji Wolności „Racławice”, gdzie pełnił funkcję redaktora „Biuletynu Polskiego”.

W październiku 1941 roku  stał się członkiem Batalionów Chłopskich, gdzie objął wkrótce stanowisko zastępcy komendanta obwodu puławskiego, zaś po odejściu płk. Jana Pasiaka stał się komendantem tegoż samego obwodu. Oprócz stanowiska komendanta pełnił obowiązki redaktora naczelnego konspiracyjnej gazetki Batalionów Chłopskich – „Orle Ciosy”. Zapewne z tego powodu, iż zajmował się tyloma rzeczami zyskał pseudonim „Rola”.

Jako członek BCh brał udział w wielu akcjach organizowanych przez nią m.in.

  • wysadzenia niemieckiego pociągu amunicyjnego pod Gołębiem
  • obronie pacyfikowanych Barłogów
  • rozbicia oddziału Niemców w Poniatowej

czy też w akcji oswobodzenia więźniów z więzienia w Opolu Lubelskim.

Pod koniec 1944 roku został aresztowany przez Urząd Bezpieczeństwa i oskarżony o kolaborację, działalność antypaństwową oraz rzekomą próbę obalenia ustroju, za co wyrokiem Wojskowego Sądu Rejonowego w Lublinie został skazany na karę śmierci. Dzięki wstawiennictwu wojewody lubelskiego, Kazimierza Sidora, byłego żołnierza Batalionów Chłopskich, prezydent Bolesław Bierut swoją decyzją zmienił wyrok kary śmierci na wyrok 10 lat więzienia. Po tym wydarzeniu Stefan Rodak został osadzony w ZK we Wronkach, lecz ze względów zdrowotnych został zwolniony w 1946 roku.

W 1949 zaczął pracować jako korespondent w „Gazecie Ludowej”, zaś w 1951 roku przeszedł do „Woli Ludu”.

Rok później, w lipcu został ponownie aresztowany i osadzony w Wojewódzkim Urzędzie Bezpieczeństwa Publicznego w Lublinie. Wyrokiem Sądu Rejonowego w październiku 1953 roku skazany na 8 lat więzienia, utratę praw publicznych i konfiskatę mienia. Tym razem został osadzony na Zamku Lubelskim, przeniesiony następnie wskutek złego stanu zdrowia do szpitala więziennego w Warszawie, a następnie do CWK Goleniów.

W 1955 roku dzięki wstawiennictwu kolegów oraz zły stan zdrowia został warunkowo zwolniony.

Po wyjściu z więzienia przez długi okres czasu nie mógł znaleźć nigdzie zatrudnienia. Ostatecznie jednak podjął pracę u S. Kamińskiego, dyr. Spółdzielni Zbytu Produktów Zwierzęcych.

Rok po wyjściu z więzienia, złożył pismo do Prokuratora Generalnego PRL o rewizję wyroku. Otrzymał uchylenie wyroku z 1953 roku, natomiast wyrok z 1944 został uchylony dopiero w 1995 roku dzięki jego żonie.

Od 1957 roku współpracował z Krajową Radą Kobiet Polskich przy Ogólnopolskim Komitecie Jedności Narodu. Trzy lata później, w 1960 roku wydał swoją pierwszą książkę pod tytułem „Maszerują Chłopskie Bataliony”, opisującą działalność tej organizacji na Lubelszczyźnie za co uzyskał nagrodę Ministerstwa Obrony. Pisywał także  artykuły wspomnieniowe do czasopisma „Za wolność i lud”.

W 1965 roku decyzją Prezesa Rady Ministrów uzyskał rentę specjalną z tytułu zasług. Nie przysługiwało mu żadne inne świadczenie z powodu krótkiego stażu pracy oraz nie osiągnięcia wieku emerytalnego.

W 1970 wydał drugą książkę pod tytułem „Podziemnym marszem”.

Zmarł 26 października 1975 roku w lubelskim szpitalu na wskutek choroby wrzodowej żołądka. Został pochowany na Lubelskim Cmentarzu Wojskowym przy ul. Białej.

Żonaty z Marią Pawelec, z którą miał córkę nieznanego mi imienia.

Za zasługi dla ojczyzny został kilkukrotnie odznaczony najwyższymi odznaczeniami wojskowymi i państwowymi:

  • dwukrotnie Krzyżem Walecznych
  • orderem Virtuti Militari kl. V
  • Krzyżem Batalionów Chłopskich

oraz Krzyżem Partyzanckim.

 

Zastanawiacie się pewnie dlaczego go opisuję na tym blogu i co ma on wspólnego z moją rodziną. Otóż ma i to całkiem sporo.

Moja rodzina, a więc i ja jesteśmy spokrewnieni z nim po przez osobę jego 6x, a mojego 8x pradziadka, Wojciecha Kozaka z Chrząchówka w gminie Końskowola.

A opisuję tę postać tutaj nie tylko ze względu na moje względem niego pokrewieństwo, ale także ze względu na to, iż taka barwna postać jaką niewątpliwie jest Stefan Rodak, zasługuje na naszą pamięć. Pamięć o tych, którzy walczyli za naszą wolność.

 

 

Pamięci Stefana Rodaka ps. Rola oraz żołnierzy innych organizacji wojskowych i podziemnych wpis ten poświęcam

 

A zatem to koniec już na dzisiaj. Zapraszam na kolejne wpisy na moich blogach.

Do zobaczenia niebawem

Wasz Janga2050

 

Źródła:

Reklamy

Skomentuj

Wprowadź swoje dane lub kliknij jedną z tych ikon, aby się zalogować:

Logo WordPress.com

Komentujesz korzystając z konta WordPress.com. Wyloguj /  Zmień )

Zdjęcie na Google+

Komentujesz korzystając z konta Google+. Wyloguj /  Zmień )

Zdjęcie z Twittera

Komentujesz korzystając z konta Twitter. Wyloguj /  Zmień )

Zdjęcie na Facebooku

Komentujesz korzystając z konta Facebook. Wyloguj /  Zmień )

Połączenie z %s